Erranen nizuke

Erranen nizuke belarrira, erran, nahi zaitudala gauean, nahi, begira biluzik parez pare, begira, ta eman emozio gordinari, eman. Erranen nizuke begitara, erran, ene ilusioa dela fereka sotil dela, erakarri nahi zaitudala nere itzalera, erakarri, ta eskaini ene irriaren egia, eskeini. Erranen nizuke ezpainetara, erran, ikusi nahiko nukeela zure hatsa ikusi, busti zure beldurra, busti, taIrakurtzen jarraitu “Erranen nizuke”

Ni iluntzen nauzunerako

Ukatu didazu ene itzala, debekatu didazu edertasuna, galarazi didazu ene izatea, baztertu nauzu koloreen prepotentziaz. Halakotz, ni iluntzen nauzunerako pizti gogaingarria bihurtuko nauzu. Soilik beltzaren belzdura ikusiko duzu. Beldur nauzu naizelako eta beldur naiz naizelako. Eta zure beldurretatik bakarrik askatuko zaitut eta bakarrik askatuko naiz argi izpia eskaintzen didazunerako. Goxotasunaren argiak ene zainak aitortuko dituenean.Irakurtzen jarraitu “Ni iluntzen nauzunerako”

Ez naiz zarata bihurtuko

Artxanda,80. urtemugan Ahoa ireki orduko txistu bat; ixilarazteko ausardirik ez duenez xumeago solas egiteko agindua botatzen du. Txistuari ene ahotsak urduritzen baitio. Soinu bat aditu orduko bertze txistu bat; zer adituko duen beldur dagoenez txintik ere ez aireatzea agintzen baitu. Ezetza eman orduko bertze txistu bat; baietza emateko argudiorik ez duenez ene jarrera ezkorra delaIrakurtzen jarraitu “Ez naiz zarata bihurtuko”